کدام خیارها فقط در بیع وجود دارند؟
مادهٔ ۴۵۶ فهرست کوتاهی دارد: مجلس، حیوان و تأخیر ثمن مخصوص بیعاند. بقیهٔ خیارها در همهٔ معاملات لازم ممکناند.
درس حقوق مدنی · ۹ نکته
مادهٔ ۴۵۶ فهرست کوتاهی دارد: مجلس، حیوان و تأخیر ثمن مخصوص بیعاند. بقیهٔ خیارها در همهٔ معاملات لازم ممکناند.
خیار غبن فوری است، اما فوریت از «علم به غبن» شروع میشود، نه از زمان معامله. دام اصلی همین نقطهٔ شروع است.
نه. در مادهٔ ۴۲۴ «مخفی» یعنی مشتری به آن عالم نبوده، حتی اگر عیب ظاهر بوده و او متوجه نشده باشد.
قاعدهٔ مادهٔ ۴۵۳ فقط برای سه خیار است: مجلس، حیوان و شرط. اگر خیار مختص مشتری باشد، تلف بر عهدهٔ بایع میرود.
حق استرداد بایع فقط وقتی است که «عین مبیع نزد مشتری موجود باشد». اگر مصرف شده باشد، بایع در صف غرما میایستد.
تدلیس یعنی عملیاتی که موجب فریب طرف معامله شود؛ اثرش خیار فسخ برای مشتری یا بایع است.
مادهٔ ۴۱۰ و ۴۱۱: خیار برای طرفی است که مال را ندیده و فقط به وصف معامله کرده، بعد معلوم شود وصف درست نیست.
وقتی برای تأدیه ثمن یا تسلیم مبیع اجلی معین نشده و سه روز از بیع بگذرد و هیچکدام اقدام نکنند.
به مجرد عقد، مبیع ملک مشتری میشود با قید خیار برای بایع؛ اگر بایع طبق شرط عمل نکند، بیع قطعی میشود.